front

ot 1. Harbiy saf yoki kolonna va uning qoʻmondonga qarab turgan old tomoni.

2. Jang harakatlari boʻlayotgan hududning, maydonning dushmanga qarab turgan old tomoni, jang maydoni.

Dadamat aka, basharti urush boshlanib qolsa, oʻsha zahotiyoq qoʻliga qurol olib, frontga joʻnaydi. — F. Musajonov, Himmat

Onaning uch oʻgʻli — koʻzining oq-qoralari frontdan qaytmadi. — Guldasta

3. Bevosita urush, jangning oʻzi.

Front Bektemirga dastlab uncha vahimali koʻrinmadi. — Oybek, Quyosh qoraymas

4. Urush vaqtida harakatdagi armiyaning bir qoʻmondon rahbarligi ostidagi eng yirik guruhi — oliy operativ-strategik birlashma.

Ukraina fronti. Janubiy front.

Mirzayev Gʻarbiy frontning oʻzida uchta xat, ikkita sovgʻa olgan edi. — A. Qahhor, Koʻk konvert

5. koʻchma Ommaviy harakatlar maydoni, shuningdek, biron-bir ish, faoliyat sohasi. Mehnat fronti.

Mudhish urush — qon toʻkish toʻxtatildi. Tinch mehnatda ter toʻkish fronti boshlandi. — N. Safarov, Olovli izlar

Bu yer front! Paxta fronti! Dangasalik qilgan odam shafqat kutmasin. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

n front, battle

• frontda boʻlmoq be at the front
• frontga joʻnamoq go to the front
• ideologiya fronti ideological front

Front f

front