eʼtimod

ot 1. Samimiy, toʻgʻri, odil deb hisoblab, qattiq ishonish, shunga asoslangan ishonch.

Agar haqiqatni aytilsa, xon oʻzidan boshqa hech kimga eʼtimod qilmaydi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

2. Koʻz tutilgan, ishonilgan kimsadan kutilgan, unga bogʻlangan umid, ishonch.

Biz kelajakka ishongan ulugʻ xalqmiz. Shuning uchun ham yoshlarga eʼtimodimiz katta.

Endilikda chol-kampir topgan-tutganini Topilga atagan, butun eʼtimodini shu kenja oʻgʻilga qoʻygan. — H. Nazir, Oʻtlar tutashganda

1. isenim

2. úmit, dáme