эшмоқ
eshmoqэшмоқ И
фл. 1. 1 Айлантириб, бураб, товлаб пишиқ қилмоқ; пишитмоқ, чийрамоқ; йигирмоқ.
Қамиш эшмоқ. Белбоғни эшиб боғламоқ. Арқон эшмоқ.
Мен ҳам тек турмасдим: пахтани чиғириқдан чиқарар, калава ўрар, пахта савар, ҳатто пилта ҳам эшиб берардим. — Ё. Шукуров, Қасос
Ҳаётхон бечора ип эшиб, марваридларни теришга ўтирди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
2. кўчма Ўрнига қўймоқ, ўринлатмоқ, қойил қилмоқ, қиймоқ.
Гапни эшади-да.
Гоҳо Юсуф амаким қўлига дуторини оларди-да, шундай эшиб чалардики, юрагимизни сув қилиб юборарди. — У. Икромов, Унутилмас хотиралар
- Ип эшолмайди
эшмоқ ИИ
фл. айн. Эшкак эшмоқ..