эшитмоқ

фл. 1. Товушни эшитиш аъзоси орқали қабул қилмоқ; қулоғига кирмоқ, чалинмоқ.

Кимнингдир инграганини эшитди. Отнинг кишнаганини эшитди.

Саодатхоннинг оёқ шарпасини эшитиб, секин кўзларини юмди. — С. Зуннунова, Янги директор

Отасининг хуррагини эшитиб, кўнгли равшан тортди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

2. Диққат-эътибор билан, маъно, мазмунини ҳам англаш, ўзлаштириш мақсадида қулоқ бермоқ; тингламоқ.

У Меъморнинг гапларини эътироз билдирмай эшитар, бош қимирлатиб тасдиқларди. — Мирмуҳсин, Меъмор

Уз умримда кўп одамларни кўрганман, кўпларнинг саргузаштларини эшитганман. С. — Аҳмад, Юлдуз

3. Хабар топмоқ, хабардор бўлмоқ, эшитиб билмоқ.

Достон битибди, деб эшитдик, оға. Қачон ўқийсиз? — С. Сиёев, Ёруғлик

Чанғи сайлини ҳам ўзинг ўйлаб топдинг. Билардинг, опанг эшитиб қолса, адабингни беришини. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол