eshitmoq

fl. 1. Tovushni eshitish aʼzosi orqali qabul qilmoq; qulogʻiga kirmoq, chalinmoq.

Kimningdir ingraganini eshitdi. Otning kishnaganini eshitdi.

Saodatxonning oyoq sharpasini eshitib, sekin koʻzlarini yumdi. — S. Zunnunova, Yangi direktor

Otasining xurragini eshitib, koʻngli ravshan tortdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

2. Diqqat-eʼtibor bilan, maʼno, mazmunini ham anglash, oʻzlashtirish maqsadida quloq bermoq; tinglamoq.

U Meʼmorning gaplarini eʼtiroz bildirmay eshitar, bosh qimirlatib tasdiqlardi. — Mirmuhsin, Meʼmor

Uz umrimda koʻp odamlarni koʻrganman, koʻplarning sarguzashtlarini eshitganman. S. — Ahmad, Yulduz

3. Xabar topmoq, xabardor boʻlmoq, eshitib bilmoq.

Doston bitibdi, deb eshitdik, ogʻa. Qachon oʻqiysiz? — S. Siyoyev, Yorugʻlik

Changʻi saylini ham oʻzing oʻylab topding. Bilarding, opang eshitib qolsa, adabingni berishini. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol