эшитмоқ
eshitmoqэшитмоқ
фл. 1. Товушни эшитиш аъзоси орқали қабул қилмоқ; қулоғига кирмоқ, чалинмоқ.
Кимнингдир инграганини эшитди. Отнинг кишнаганини эшитди.
Саодатхоннинг оёқ шарпасини эшитиб, секин кўзларини юмди. — С. Зуннунова, Янги директор
Отасининг хуррагини эшитиб, кўнгли равшан тортди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
2. Диққат-эътибор билан, маъно, мазмунини ҳам англаш, ўзлаштириш мақсадида қулоқ бермоқ; тингламоқ.
У Меъморнинг гапларини эътироз билдирмай эшитар, бош қимирлатиб тасдиқларди. — Мирмуҳсин, Меъмор
Уз умримда кўп одамларни кўрганман, кўпларнинг саргузаштларини эшитганман. С. — Аҳмад, Юлдуз
3. Хабар топмоқ, хабардор бўлмоқ, эшитиб билмоқ.
Достон битибди, деб эшитдик, оға. Қачон ўқийсиз? — С. Сиёев, Ёруғлик
Чанғи сайлини ҳам ўзинг ўйлаб топдинг. Билардинг, опанг эшитиб қолса, адабингни беришини. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
- Гап эшитмоқ Сўкиш, қарғиш ва шу кабилар мазмундаги танбеҳ олмоқ. Қилар ишни қилган Писмиқ-ку, мана энди мен гап эшитяпман. — Э. Райимов, Ажаб қишлоқ
ЭШИТМОҚ
1. Товушни эшитиш органи орқали қабул қилмоқ.İŞİTMEK, DUYMAK
2. Билмоқ, хабар топмоқ, хабардор бўлмоқ, бошқаларнинг гап-сўзларидан билиб олмоқ.
эшитмоқ
1. hören vt
у яхши эшитмайди er ist schwerhörig
2. ҳарб. (қулоқ солмоқ)zuhören vi, (D)
Эшитаман! Zu Befehl!
Буйруғимни эшит! Achtung!
эшитмоқ
слышать, слушать
эшитган бошқа, кўрган бошқа одно дело услышать, другое - увидеть; лучше увидеть один раз, чем услышать сто раз
эшитади, кўрмайди, кўради, эшитмайди слышит, но не видит; видит, но не слышит (Ухо, глаз)
- эшитар қулоққа ёмон (букв. плохо для услышавшего уха) что люди скажут, когда услышат, стыд и срам
эшитмоқ
в hear
ЭШИТМОҚ
1. esitiw, tıńlaw
2. xabardar bolıw
Эшитмоқ
русчаслышать, слушать, заслушиватьинглизчаto hear, to listen (to)франсузчаentendre, écouter, ouïrарабчаسَمِعَ (يَسْمَعُ), اِسْتَمَعَ, أَصْغَى إِلَى