эш

1. Ўртоқ, ҳамдам, ёʻлдош, шерик

Кўп ўтмай, янги шаҳардаги бошланғич мактабга муаллим бўлиб кирди, билимли рус, қозоқ йигитларидан дўст-эш орттирди — А. Мухтор, Чинор

Ҳасратига қулоқ сол, ҳасратига бўлгил эш — Т. Тўла

Кўпинча бу ҳазил-ҳузулларда улар бир-бирига эш бўлишарди — Н. Норқобилов, Бекатдаги оқ уйча

3. шв. Бола туғилгандан кейин тушадиган қобиқнинг қолдиғи; ёʻлдош

4. Эш (эркаклар исми)