enkaymoq

fl. Engashmoq, bukchaymoq, quyi solinmoq.

Enkaygan chol.

Kekkayganga kekkaygin boshing koʻkka yetkuncha, Enkayganga enkaygin boshing yerga tekkuncha. — Maqol

[Gulnor] Uzun goʻzal sochlarini osiltirib, enkayib, uyni supura boshladi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Endi tarqalayotgan olomon toʻxtadi, yerda enkayib yotgan devonaga qaradi. — K. Yashin, Hamza

Oriq kiyimlari juldur dehqonlar omoch ortida enkayib, horgʻin yer haydaydilar. — Oybek, Nur qidirib