эммоқ
emmoqэммоқ
фл. 1. Эмчакдан ёки сўрғичдан сут сўриб ичмоқ.
Қўзичоқ онасини эммай қўйди. Яхши бузоқ икки онани эмади. — Мақол
Энангни ийдириб эмгин, Бойчибор! — Алпомиш
Оч чақалоқ соғинган маммасини апил-тапил эма бошлади. — Ҳ. Ғулом, Машъал
2. кўчма Ўзига сингдирмоқ, олмоқ.
ёмғир сувини эмиб тўйган ер эркин-эркин нафас оларди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
гулларидан асаларилар бол эмаётган мевазор боғлар бошланди. — Гулдаста
- Ит эмган
- Хом сут эмган банда (ёки инсон) Ҳар ким ҳам хато қилиши мумкин, деган маъно билдирувчи ибора. Лекин хом сут эмган банда хатосиз яшай олмас экан. — Газетадан
ЭММОҚ
1. Эмчак ёки сўрғичдан сут сўриб ичмоқ.EMMEK
2. Ўзига сингдирмоқ, олмоқ; баҳраманд бўлмоқ.
эммоқ
сосать
эммоқ
в suck
эммоқ
saugen vt, an der Brust saugen, die Brust nehmen