Эмфаза

emfaza, ifodalilik. Nutqda biror gap yoki uning boʻlaklaridan birini taʼkidlab talaffuz qilish. Badiiy nutq, odatda, oʻzining ifodaliligi bilan oddiy kundalik soʻzlashuv yoki ilmiy rasmiy nutqlardan ajralib turadi. Emfazada taʼkidlanuvchi jumla yoki boʻlak oʻziga xos ohang bilan ajralib turadi. Shuning uchun ham emfaza nutqqa kuchli emotsionallik, ifodalilik va taʼsirchanlik bagʻishlaydi. Masalan, V. Mayakovskiyning «Sovet pasporti haqida» sheʼrining oxirgi misralaridagi har bir boʻlakning alohida taʼkidlanishi emfazaga misol boʻla oladi: Koʻring, havas qiling, grajdaniman — Men ulugʻ Sovetlar mamlakatining. H. Olimjonning «Rossiya» sheʼridagi quyidagi misralar ham emfazadir: Rossiya, Rossiya, azamat oʻlka, Men sening oʻgʻlingman, emasman mehmon. Emfaza badiiy adabiyotda eng koʻp qoʻllanadi.

Biron bir elementni ohang (intonatsiya), takror, sintaktik pozitsiya vositasida alohida ajratish., Emfaza