Эллипсис

ellipsis. Poetik sintaksis figuralaridan biri: kontekstdan osongina bilib olinadigan soʻzning ongli ravishda ataylab tushirilib qoldirilishi. Ellipsis lakonizmni — qisqalikni taʼminlaydi. Qisqalik esa yozuvchining aytilmoqchi boʻlgan fikrni ifodalashda eng zaruriy soʻzlarni saqlab, qolgan ortiqchalarini tushirib qoldira olish qobiliyatiga bogʻliq. Badiiy adabiyotda ellipsis koʻproq dialogik nutqda koʻrinadi. Ular xalq maqollari, hikmatli soʻzlar va frazeologizmlarda uchraydi. Masalan: daryo — chopar, chaqqon — topar; yaxshidan — sharofat, yomondan — kasofat; sevgi — ikki koʻzda va h. k.

1. Berilgan nutq yoki maishiy kontekstda oson tiklanadigan nutq (jumla) elementining tushirib qoldirilishi., Ellipsis

2. Jumlaning biron bir elementi tashlab yuboriladigan uslubiy shakl (stilistik figura); u nafaqat ogʻzaki nutqda (telegraf aloqasi, maʼlumotnomalar, lugʻatlar va b.), balki rasmiy va ilmiy-texnikaviy nutq uslubida, shuningdek, publitsistika va matbuot uslubi (gazeta eʼlonlari, reklama)da keng qoʻllaniladi.

лингв. ellipsis (nutqda oʻz-oʻzidan tushunarli qismni tushirib qoldirish)