elanmoq
эланмоқelanmoq
fl. 1. Elamoq 1 feʼlining majhul va oʻzlik nisbatlari.
Elangan un.
Zamon tebrangan sayin u mislsiz zoʻr gʻalvirda elanayotgan bugʻdoyning jiriday chetga chiqadi. — A. Qahhor, Sarob
2. shv. Yalinmoq yolvormoq, iltijo qilmoq.
Poʻlat otaday nuroniy keksalarning elanishlari nahot sizning dilingizni yumshatolmasa. — K. Yashin, Hamza
Uyiga militsioner yuborib yuragini poʻkillatib qoʻyardim Oʻzi oyogʻini qoʻliga olib yugurib kelardi elanib! — S. Nurov, Narvon