эгин

от 1. 3-ш. бирл. (эгни) 1. Орқанинг елка ва бўйин орасидаги устки қисми.

Энди эгнимни қисиб турмайин, қандоқ бўлса, буларга бир сўз айтайин, деб Ёдгор бир сўз айтаётир. — Ёдгор

Ўзи полвон сиёқли.. Ҳар эгни кирдай, қараши тўқайдаги шердай. — Ойсулув

2. Киши танаси (гавдаси)нинг кийим кийиладиган уст қисми.

Мана ҳозир Мунисхон ётоқхонадан чиқиб келади. Эгнида оқ кўйлак. — Ў. Умарбеков, Ёз ёмғири

3. Энгил, кийим-бош.

Сувдан чиқдик, шоша-пиша эгнимизни кия бошлагандик, чорвоқ томондан биров кўринди-ю, писиб олди. — М. Жўра, Изтироб