durracha

ot 1. Ayollar peshonaga tangʻiydigan kichik roʻmol.

Yigitlarning koʻzi kuysin, deb durrani chap tomonga sal qiyshaytibroq tangʻirdi. — S. Ahmad, Jimjitlik

Sabogul koʻz yoshlarini durrasining uchiga artib, Sheralini uyga taklif etdi. — S. Karomatov, Oltin qum

Gavhar boshida yulqinayotgan durrachasini tomogʻi ostidan tangʻib bogʻladi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

2. bot. DURRA II Gʻalladoshlar [gʻallagullilar] oilasiga mansub bir yillik oʻsimlik; donli joʻxorining bir turi.