dumba

ot 1. Qoʻylarning ket tomonida son bilan bel oʻrtasida oʻsgan, asosan dumaloq shaklda koʻrinuvchi yogʻ qismi.

Semiz qoʻyning dumbasi katta, Semiz odamning — suhbati. — Maqol

Yolgʻiz qoʻyni haydash nuqul azob. Boʻynidan surgayman —

yoʻq, dumbasiga arqon solib tortaman — yoʻq. — Oybek, Tanlangan asarlar

Raʼno tomorqada dumbasi serkillagan, jingalak yungli qoʻzichoqlarga maysa yulib berayotgan edi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

2. Qoʻy tanasining shunday qismidan chiqqan yogʻ.

Dumba toʻgʻramoq. Dumba eritmoq. Uzoqdagi dumbadan yaqindagi oʻpka yaxshi. — Maqol

Qaynonaning maslahati bilan dokaga dumba oʻrab, chaqaloqqa soʻrdirishdi. — Mirmuhsin, Jaholat panjasi

Mamat qassob ogʻrinibgina yarim kilodan oshiq dumbani taroziga tashladi. — Yoshlik

3. Odam tanasining son bilan bel oʻrtasidagi yumshoq orqa qismi.

Kimdir skameykaga gazeta solib oʻtirgan ekan, dumbasining izi tushib qopti. — X. Toʻxtaboyev, Shirin qovunlar mamlakati

Baʼzi qoʻylarning orqa tomonida son bilan bel oʻrtasida oʻsgan yogʻ qismi.KUYRUK YAĞI

курдюк

• dumba yogʻ курдючное сало

n fat, tail (of a sheep)

1. quyrıq, jambas

2. quyrıq may

Fettschwanz m