dukurlamoq

fl. 1. Dukur-dukur ovoz chiqarmoq.

Shu dukurlash sekin-sekin oyoq tovushiga mubaddal boʻlib, Anvarning quloqlari tikkaydi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Koʻchadan esa ot tuyoqlarining sabrsiz dukurlashi eshitildi. — Fan va turmush

2. Tez urmoq, tepmoq, oʻynamoq (yurak haqida).

Darchaga yaqinlashganida, yuragi birdan dukurlab, eshik oldida toʻxtab qoldi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

глухо стучать

• ot oyogʻining dukurlashi конский топот

v thump, pound, stomp loudly

dúkirlew, dúkir-dúkir etiw