dudama

ot 1. Ikki tomonida ham dami, tigʻi bor.

Dudama pichoq.

Pichoq uncha katta emas ingichka va dudama edi. — S. Ayniy, Esdaliklar

U etigi qoʻnjiga solib qoʻygan dudama xanjarga ishora qildi. — Mirmuhsin, Meʼmor

Tilini chiqarib tishlab, dudama pichogʻi bilan novdani butay boshladi. — Sh. Xolmirzayev, Bodom qishda gulladi

2. ot Har ikki tomoni tigʻli pichoq yoki xanjar.

Zulayho orqasiga qaytadi. Bir necha qadam yuradi-yu, dudamani eslaydi. — P. Qodirov, Qadrim

Naq koʻksiga sopigacha botib ketdi dudama. — O. Hakimov, Dostonlar

a double-edged

eki tárepi tıyıqlı pıshaq yaki qanjar.