doʻzaxi

sft. 1. din. Doʻzaxga tushishga loyiq boʻlgan gunoh ishlar qilgan shaxs, doʻzaxga mahkum.

[Imom:] Ular xudoning qahr-gʻazabiga uchraydi, barchasi doʻzaxi, der ekan. — Nosirova, Men oʻzbek qiziman

2. koʻchma soʻk.qargʻ. Yomon, badfeʼl kishiga nisbatan qoʻllanadi.

Iye, yaxshi taniymiz u kishini. — Boʻlmasa, usta Bahrom oʻsha doʻzaxining bojasi boʻladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

a din. hellish, devil

dozaqı, dozaqqa ılayıq bolǵan

рел.rel. русскийтот, кому угото-английскийreprobate, damned, aфранцузскийce qui va à l'enferарабскийأَهْلُ الْجَحِيمِ