достон

от 1. ад. Назм билан ёзилган улкан ҳикоя, қисса; поема.

Навоийнинг Лайли ва Мажнун достони.

Достон устида жиддий ишлай бошладим. — Шукрулло, Сайланма

Мактаб дарсликларида унинг Кўкан батрак достонини алоҳида дарс қилиб ўқитишган эди. С. — Аҳмад, Уфқ

Бир ўлкаки, дунёда бироқ Битилмаган достондир бори. — А. Орипов, Юртим шамоли

2. ад. Халқ қаҳрамонлари ҳақида назм ва насрда айтилган эпик асар.

Ўзбек халқ достонлари. Фозил Ёʻлдошнинг Атомиш

достони.

3. кўчма Кечмиш воқеалар; саргузашт; дард-у ҳасрат.

Қўш сурнайлар узоқларнинг достонини мунгли-мунгли чалиб ўтдилар. — Ғ. Ғулом, Соялар

Э, ака қўйинг, достонимни очманг — Ҳамза

Бугун занг кемирган тиғлар шуъласи, Асрлар достони бордир уларда. — А. Шер, Қадимги куй

4. Оғиздан оғизга ўтиб юрган маълум, машҳур саргузашт ҳикоялар, гап-сўзлар, таъриф-тавсифлар.

Эл ғамини билган элда достон. — Мақол

Келиннинг сулувлиги Марғилонда маълум эканми? — Малум экан, тилларда достон экан. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Тошкент тинчлик, дўстлик, ҳам-корлик шаҳри сифатида тилларда достон. — Саодат

5. кўчма Овоз, хониш; сайраш.

Чака-лакнинг аллақайси бурчагидан булбулнинг достони — нағмайи ҳазори эшитилди. А. — Қодирий, Ғирвонлик Маллавой

6. Достон (эркаклар исми).