dor

ot 1. Ustiga kiyim-kechak, mol tashlab qoʻyish uchun ikki ustun (qoziq) orasiga koʻndalang oʻrnatilgan xodacha yoki tortilgan arqon (ip).

Yoshgina bir juvon dorga kir yoyadi. — S. Ahmad, Ufq

Devorga qoqilgan qoziq va mixlarda bolalarning kamzul, koʻylagi, dorda paranji va ayol mursagi osigʻliq edi. — N. Safarov, Olovli izlar

2. Oʻlimga mahkum etilgan kishini osib oʻldirish uchun yasalgan maxsus qurilma.

Dorga osmoq (yoki tortmoq). Bevafo yor — joningga dor. — Maqol

Esingizda bormi, meni dor ostidan qutqarib, menga yangi hayot bagʻishlaganingiz. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. koʻchma Nohaqlik, adolatsizlik ramzi.

[Navoiy:] Zamon donoga dor, johil uchun yor. — Uygʻun va I. Sulton, Alisher Navoiy

4. Tik oʻrnatilgan ikkita yogʻoch va unga bogʻlab tarang tortilgan arqon va chigʻiriqlardan iborat, dorbozlik oʻyinlari, mashqlari bajariladigan qurilma.

Dorboz dordan oʻlar, morboz — mordan. — Maqol

Bu yerda dor, kurash, qoʻgʻirchoq oʻyinidan tashqari tuya urishtirish, xalq oʻyinlarining barcha turlari ijro etilmoqda. — J. Sharipov, Xorazm

5. koʻchma Yuksak maqsad, mansab; orzu-istak.

Osilsang, baland dorga osil, Oyogʻing yerga tegmasin. — Maqol

Siz oʻz ustangizning qiziga yetolmagan boʻlsangiz, bu men osilgan dor judayam baland-ku; bu yogʻi qandoq boʻlarkin, aka? — K. Yashin, Hamza

Bilib turib baland dorga osildik, ayb oʻzimizda. — M. Ismoiliy, Fargʻona t.o.