doʻpposlamoq

fl. 1. Qoʻl, kaltak va shu kabilar bilan urmoq, xumordan chiqquncha, rosa mushtlamoq.

Kecha birov doʻpposlab tashlagan kishidek butun badani shol-shol. — Shuhrat, Shinelli yillar

Bazzoz oʻgʻlining kuchuk bolasidek doʻpposlanayotganiga chidab turolmadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona t.o.

2. koʻchma Ayovsiz tanqid qilmoq, butun kirdikorlarini ochib tashlamoq (ogʻzaki yoki yozma ravishda).

Xoʻp doʻpposlab, tanqidchi soʻngra Ijodimga tilaydi kamol. — E. Vohidov, Muhabbat

Maqolada Sherzodning yangi kitobi rosa doʻpposlangan edi. — Oʻ. Hoshimov, Nur borki, soya bor