dona dona

1. Zarralar, donalarga ajralib turadigan, har bir donasi alohida-alohida boʻlib turadigan.

Dona-dona tishlar.

Isiriq dona-yu dona, Tutunidan toʻlsin xona. — Boychechak

Oyniholning yona-yona Xollari bor dona-dona. — Yusuf va Ahmad

2. rvsh. vzf. Yakka-yakka, bitta-bitta; donalab.

Gul uzdim dona-dona. — Folklor

U oppoq roʻmolchasi bilan koʻzlaridan dona-dona oqib tushayotgan yoshini artib, titroq ovoz bilan javob berdi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

3. rvsh. Koʻchma Aniq, ravshan, tushunarli.

Joʻraxon adib savollariga dona-dona qilib javob qaytardi. — Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi

Mutrib yostiq tagidan naycha qilib oʻralgan qogʻoz oldi, chiroyli qiroat bilan dona-dona qilib oʻqishga tushdi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

Yon daftardan yirtib olingan katak chiziqli bir varaq qogʻozga yirik harflar bilan, dona-dona qilib binolarning adresi yozilgan edi. — M. Xayrullayev, Tilla marjon

1. dana-dana

2. awıs. anıq, túsunikli