дона дона

1. Зарралар, доналарга ажралиб турадиган, ҳар бир донаси алоҳида-алоҳида бўлиб турадиган.

Дона-дона тишлар.

Исириқ дона-ю дона, Тутунидан тўлсин хона. — Бойчечак

Ойниҳолнинг ёна-ёна Холлари бор дона-дона. — Юсуф ва Аҳмад

2. рвш. взф. Якка-якка, битта-битта; доналаб.

Гул уздим дона-дона. — Фолклор

У оппоқ рўмолчаси билан кўзларидан дона-дона оқиб тушаётган ёшини артиб, титроқ овоз билан жавоб берди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

3. рвш. Кўчма Аниқ, равшан, тушунарли.

Жўрахон адиб саволларига дона-дона қилиб жавоб қайтарди. — Назармат, Жўрлар баланд сайрайди

Мутриб ёстиқ тагидан найча қилиб ўралган қоғоз олди, чиройли қироат билан дона-дона қилиб ўқишга тушди. — С. Сиёев, Ёруғлик

Ён дафтардан йиртиб олинган катак чизиқли бир варақ қоғозга йирик ҳарфлар билан, дона-дона қилиб биноларнинг адреси ёзилган эди. — М. Хайруллаев, Тилла маржон

1. dana-dana

2. авıс. anıq, túsunikli