доир

Кўм. (ж.к. билан) Алоқаси, дахли бўлган, алоқадор, тегишли; мансуб.

У [Сидиқжон] ишга доир гапларга аралашиб, бировнинг фикрини қувватлар ёки рад қилар, ўз фикрини айтар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Бу кимёга доир гап. — П. Турсун, Ўқитувчи

Хотира дафтарида ёзувчилик меҳнатига доир кўп фикрларни учратиш мумкин. — К. Қаҳҳорова, Чорак аср ҳамнафас

Алоқаси, муносабати, дахли бўлган, тегишли; оид, мансуб.DAİR

касающийся (чего-л.), относящийся (к чему-л.)

преп about, concerning, on the subject of

tiyisli, baylanıslı, baylanısı bar

bezüglich, in Bezug (auf A), betrefflich