doir
доирdoir
Koʻm. (j.k. bilan) Aloqasi, daxli boʻlgan, aloqador, tegishli; mansub.
U [Sidiqjon] ishga doir gaplarga aralashib, birovning fikrini quvvatlar yoki rad qilar, oʻz fikrini aytar edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Bu kimyoga doir gap. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Xotira daftarida yozuvchilik mehnatiga doir koʻp fikrlarni uchratish mumkin. — K. Qahhorova, Chorak asr hamnafas
DOIR
Aloqasi, munosabati, daxli boʻlgan, tegishli; oid, mansub.DAİR
doir
касающийся (чего-л.), относящийся (к чему-л.)
doir
prep about, concerning, on the subject of
DOIR
tiyisli, baylanıslı, baylanısı bar
doir
bezüglich, in Bezug (auf A), betrefflich