додламоқ

фл. 1. Руҳий ёки жисмоний азобга чидай олмай, қаттиқ овоз чиқармоқ, бақирмоқ.

Хотин кишининг додлагани, эркак кишининг сўкингани эшитилди. — У. Усмонов, Сирли соҳил

Менинг биқинимда осколка борлигини биларди, додлаб юборади, деб ўйлади шекилли. А. — Мухтор, Асарлар

2. Қаттиқ овоз чиқариб йиғламоқ, фарёд, нола қилмоқ.

Кампир додлаганича бориб, ўғлининг ўлиги устига ўзини ташлади. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

Санобар хола соч юлиб додлади, йиғлади, сиқтади. — С. Зуннунова, Олов

3. Ёрдамга чақириб дод солмоқ.

Додлаб қочар экан, йиқилди. — Ёшлик

Додлаб, ёрдамга чақиришга шаҳзоданинг иззат нафси ёʻл қўймасди. — М. Осим, Ибн Сино қиссаси

Руҳий ёки жисмоний азобга чидай олмай қаттиқ овоз чиқармоқ, бақирмоқ.FERYAT ETMEK, ÇIĞLIK ATMAK

1. schreien vi, brüllen vt, heulen vi

2. (шикоят)sich klagen, beklagen vt, wehklagen vi

1. кричать караул, звать на помощь

2. жаловаться, сетовать

в cry out, shout, yell

datlaw, qattı baqırıw