dodlamoq

fl. 1. Ruhiy yoki jismoniy azobga chiday olmay, qattiq ovoz chiqarmoq, baqirmoq.

Xotin kishining dodlagani, erkak kishining soʻkingani eshitildi. — U. Usmonov, Sirli sohil

Mening biqinimda oskolka borligini bilardi, dodlab yuboradi, deb oʻyladi shekilli. A. — Muxtor, Asarlar

2. Qattiq ovoz chiqarib yigʻlamoq, faryod, nola qilmoq.

Kampir dodlaganicha borib, oʻgʻlining oʻligi ustiga oʻzini tashladi. — A. Qahhor, Oltin yulduz

Sanobar xola soch yulib dodladi, yigʻladi, siqtadi. — S. Zunnunova, Olov

3. Yordamga chaqirib dod solmoq.

Dodlab qochar ekan, yiqildi. — Yoshlik

Dodlab, yordamga chaqirishga shahzodaning izzat nafsi yoʻl qoʻymasdi. — M. Osim, Ibn Sino qissasi

Ruhiy yoki jismoniy azobga chiday olmay qattiq ovoz chiqarmoq, baqirmoq.FERYAT ETMEK, ÇIĞLIK ATMAK

1. schreien vi, brüllen vt, heulen vi

2. (shikoyat)sich klagen, beklagen vt, wehklagen vi

1. кричать караул, звать на помощь

2. жаловаться, сетовать

v cry out, shout, yell

datlaw, qattı baqırıw