диёнациз

сфт. 1. Инсофи ёʻқ, виждонсиз, шафқациз.

Ёнимга келма, инсофсиз, диёнациз. — Ҳамза, Бой ила хизматчи

2. Дин қонун-қоидаларига риоя қилмайдиган; бетавфиқ.

Диёнациз одам,

Шошмай тур, сенларга бир жазо берайки, бошқа сенга ўхшаган диёнацизларга ҳам ибрат бўлсин. — Ҳамза, Майсаранинг иши