dissonans

ot 1. mus. 1 Tovushlar uygʻunsizligi; hamohanglikning yoʻqligi yoki buzilishi; zid. konsonans.

Forobiy bilan Ibn Sino ikkovi konsonanslar va dissonanslar toʻgʻrisidagi taʼlimotini qayta koʻrib chiqishgan. — Fan va turmush

Dissonans — ikki yoki undan ortiq tovush baravar chalinganda chiqqan tovushning quloqqa keskin va notinch eshitilishi. — I. Akbarov, Muzika savodi

2. Yoqimsiz ohang, tovush.