Диссонанс

диссонанс ёки оч қофия. Қофиянинг фақат ундош товушларга асосланиши ва унли товушларнинг мос келмаслиги натижасида юзага келган тури. Абдулла Ориповнинг қуйидаги мисралари диссонансга мисол бўла олади: Бугун-чи, бир ўзим, юрибман танҳо, Севги ҳам, висол ҳам бўлдилар абас. Варчаси мангуга тарк этди, аммо Ўша ўйлар фақат тарк этган эмас. Ҳ. Худойбердиеванинг қуйидаги мисраларидаги қофия ҳам диссонансга мисол бўлади: Эрта тонгдан қизғин бонгдай чархланмоқда чалғилар, Ҳосил куйин янгратмоққа шайланмоқда чолғулар. Ўзбек шоирлари шеърда кўп ҳолларда тўла қофиялар қўлласалар ҳам, бироқ айрим пайтларда диссонансларга ҳам мурожаат этадилар.

баъзи одамнинг сўзлари ёки хулқининг атрофдаги бошқа кишиларнинг кайфиятига, дунёқараш ва эътиқодларига мос келмаслигидан иборат социал (ҳолат) ҳодиса., диссонанс