dinsiz

sft. 1. Sharʼiy talab va qoidalarga amal qilmovchi, dinga, xudoga ishonmovchi; dahriy.

Dinsizga musulmonlar orasida oʻrin yoʻq. — K. Yashin, Hamza

2. Dindan qaytgan; kofir, shakkok.

Bu dinsiz gʻoyibdan xabar berishni daʼvo qilib, oʻzini xudoga sherik qilibdi-da! — S. Ayniy, Esdaliklar