диний

сфт. Динга оид, динга алоқадор бўлган, динга, руҳониятга тегишли.

Диний ақидалар. Диний эътиқод. Диний таълимот. Диний адабиёт.

Онам диний, дунёвий китобларни ўқиган, саводли, ниҳоятда сабрли, одамларга меҳрибон аёл бўлган. — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи

У [Тўрахон] ўз эътиқоди билан диний одам бўлиб, намозини ҳам канда қилмасди, рўзани ҳам. — Ш. Рашидов, Қудратли тўлқин

Элмурод оқсоқол билан эшон ўртасидаги диний мунозарага аралашишни лозим кўрмади. — П. Турсун, Ўқитувчи

религиозный

а religious

• диний а ақидалар religious dogmas
• диний а хурофотлар religious prejudice
• диний а эътиқод religious persuasion (conviction)

diniy, dinge baylanıslı

religiös, frommig, konfessional

• диний ақидапарастлик religiöser Dogmatismus

religious

русчарелигиозныйинглизчаreligiousфрансузчаréligieuxарабчаدِينِيٌّ