dingillamoq

fl. s. t. Ikkala orqa oyoqni koʻtarib irgʻishlamoq yoki jadal yura boshlamoq; diringlamoq.

Toy dingilladi. Buzoq dingillab chopdi.

[Abu] Toychalarga oʻxshab, dingillab chopadigan ham boʻldi. — Mirmuhsin, Ona

Avazxon dingillab kelayotgan Oqtoyni tanidi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

— Sizni ham urintirmay, oʻzim shunday palovtoʻra yasayki, oʻliklar yesa — tiriladigan, tiriklar yesa dingillaydigan boʻlsin, — dedi Asad. — H. Nazir, Koʻkterak shabadasi

Uzoqdan Qoʻziboy, qoʻltigʻida papkasi, Oqtoyni dingillatgancha kelayotgan edi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

Eshaklarini dingillatib, atrof qishloqlardan yangi chopon kiygan dehqonlar kelishmoqda. — Sh. Toshmatov, Erk qushi

Ikkala orqa oyoqni koʻtarib irgʻishlamoq, shataloq otmoq.TEKME ATMAK