динғилламоқ

фл. с. т. Динғирламоқ.

Дўмбирани чалганимда, ундан динғиллаб оққан овоз гўё юрагимдан чирқираб чиққан куй сингари сезилди. — Газетадан

Каримжон оқсоқол чойхонанинг бир бурчагида дуторни динғиллатиб ўтирар эди. — Газетадан