ДИМОҒ
DIMOGʻДИМОҒ
1. Бурун бўшлиғи билан оғиз бўшлиғининг туташадиган ери.GENİZ
2. Кибр-ҳаво, кеккайиш.KİBİR
димоғ
1. (кайфият)Laune f, Stimmung f
унинг димоғи чоғ er hat gute Laune
2. (мағрурлик)Hochmut m, Dünkel m
димоғ
нос, носоглотка
- унинг димоғи чоғ у него хорошее настроение
- димоғ билан высокомерно, гордо
- димоғи шишди (кўтарилди) он зазнался
- димоғи куйди он пострадал, погорел (на чем-л.)
димоғ
н nostril, mood, attitude
- унинг димоғи баланд he (she) is snooty, arrogant
ДИМОҒ
tanaw
ДИМОҒ
- ДИМОҒИНИ КЎТАРМОҚ tanawın kóteriw, mensinbew