дилгир
dilgirдилгир
сфт. 1. Кўнгли ғаш, кўнгли олинган, юраги сиқилган.
Абдусалом дилгир бўлиб, отасини кутиб ўтирган эди. — С. Сиёев, Аваз
Лекин мезбоннинг дилгир кайфияти уларнинг очилиб-сочилиб ўтиришига монелик қиларди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа
Дилгир дилни шод этиш, ноҳақ йиқилганни суяш, туҳматга учраганни ҳимоя қилиш — марднинг иши. — Газетадан.
2. Юрагини олдириб қўйган, қўрқиб қолган.
Ўша даҳшатли воқеадан кейин у жуда дилгир бўлиб қолган.