dilgir

sft. 1. Koʻngli gʻash, koʻngli olingan, yuragi siqilgan.

Abdusalom dilgir boʻlib, otasini kutib oʻtirgan edi. — S. Siyoyev, Avaz

Lekin mezbonning dilgir kayfiyati ularning ochilib-sochilib oʻtirishiga monelik qilardi. — N. Aminov, Qahqaha

Dilgir dilni shod etish, nohaq yiqilganni suyash, tuhmatga uchraganni himoya qilish — mardning ishi. — Gazetadan.

2. Yuragini oldirib qoʻygan, qoʻrqib qolgan.

Oʻsha dahshatli voqeadan keyin u juda dilgir boʻlib qolgan.

Noxush, xafa; gʻamgin.KEDERLİ, GAMLI

a 1. bored

2. sad, cheerless, doleful, dismal, dejected, despondent, crestfallen, downcast

3. wistful

4. depressed, dispirited

1. dilgir, qapa, kewli qalǵan

2. qorqıp qalǵan