dilbar

sft. 1. Dilni maftun etadigan, oʻziga tortadigan, yoqimli, dilrabo.

Dilbar manzara. Dilbar bogʻlar.

Bu yerda tabiat saxiy va dilbar, Xohla — nur, xohlasang — taxtdir soya joy. — M. Egamberdiyeva, Gulbarg.

Yaxshiyam boqiydir dilbar sheʼriyat, Samandar misoli oʻlim bilmas jon. — A. Oripov, Yillar armoni

2. ot Goʻzal yor, maʼshuqa, mahbuba.

Qoʻllarimdan tut oʻzing, dilbar, Oydin yoʻlga yetakla meni — E. Vohidov, Muhabbat

Bahorda ochilgan bogʻning gulisan, Sen ham bir dilbarning joni-dilisan. — Malikayi ayyor

3. sft. Koʻrkamligi, odobi va nazokati bilan es-hushni oladigan, chiroyli.

Dilbar yigit.

Eng dilbar odamni soʻrdilar mendan, Mening otam dedim, otam, albatta! — T. Toʻla, Asarlar

Unaqa [Rahimaxondek] dilbar juvon endi qayoqda! — E. Rayimov, Ajab qishloq

4. Dilbar (xotin-qizlar ismi).