Дифирамб

Дастлаб худо Дионис ҳақида, кейинчалик бошқа худолар ҳамда қаҳрамонлар шарафига айтилган мақтовли хор қўшиқлари ва гимнлар. Дифирамблар дабдабали мазмунга эга бўлиб, турлича ўйинлар ижросида айтилган. Дифирамб эрамиздан аввалги ВИИ асрда шоир Арион томонидан адабиётга киритилган. У дифирамб ижросини, унинг музикасини такомиллаштирди ва дифирамб ижросида қатнашувчи шахслар миқдорини эллик кишидан иборат деб белгилади. Арион ҳатто дифирамб ижрочиларининг ўзларига хос давра қуришларини ҳам кўрсатиб берди. Дифирамбнинг энг гуллаган даври Симонид Кеосский (милоддан олдинги 557—469 йиллар) ва Пиндар (милоддан олдинги 522—442 йиллар) ижодига тўғри келади. Бироқ кейинчалик антик драманинг тараққий этиши билан дифирамб аста-секин музикали диалогга айланиб кетди. Эрамиздан олдинги В асрга келиб, дифирамбнинг асосий шакли музикали диалогдан иборат бўлиб қолди. Эрамиздан олдинги ИВ асрга келиб эса дифирамб бутунлай драма билан бирикиб кетади. Янги Европа адабиётида Шиллер, Мюллер, Гердер каби шоирлар қадимги дифирамбларга тақлид қилиб дифирамблар ёздилар. Кейинги вақтларда дифирамб термини адабиёцҳуносликда кўчма маънода муболағали, чегарасиз мақтов маъносида қўлланиладиган бўлиб қолди., дифирамб