дайдимоқ

фл. 1. Қўним топмай, дарбадар кезиб, кўчиб юрмоқ.

Дунёдан умидимиз бор. Биз дайдимайдиган кунлар ҳам келар, хўжайин! — П. Турсун, Ўқитувчи

Саёҳат қилиб, дайдиб юришга одатланган бир киши бўлганим учун қопқонга ўхшаган бу дўконда диққинафас бўлиб ўла ёздим. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари

2. Тентиракламоқ, тентираб, санқиб юрмоқ.

Уйингда кам бўласан, қаёқларда дайдийсан?

У уззукун шаҳар кўчаларида дайдиб юрди. — Шарқ юлдузи

Қудрат эгасиз дайдиб юрган саманни тутиб, Полвон отанинг олдига олиб борганда, Полвон отадан шу воқеани эшитган эди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

3. Бирор мақсадда изғиб юрмоқ.

Секинроқ гапир, ўғлим, хон айғоқчилари дайдиб юрибди. — Ж. Шарипов, Хоразм

Менга, дўстим, о, тутма осон. Бунда тун-кун ажал дайдийдир. — Т. Тўла, Асарлар

4. кўчма Одатдаги ҳолатдан фарқли равишда ҳаракатланмоқ.

Аллақандай дайдиб келган изғирин қуруқ қорларни чирпирак қилиб, узоқларга учириб кетди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

Қишлоқ тепасида ипак толаларидай нафис мезон эринибгина дайдиб юрибди. — С. Анорбоев, Оқсой

бродить, шататься без дела, бродяжничать, рыскать

в be on the tramp

1. kóship júriw

2. geziw, tentirew, qańgırıw

vagabundieren vi, herumtreiben vi, sich, stromern