darvesh

ot 1. din. I Tarki dunyo qilgan, goʻshanishinlikka berilgan odam; sufiy.

Damashq shahrida bir karvonsaroyning darvozaxonasida sochlari oqargan baland boʻyli bir darvesh oʻtirar edi. — M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi

Banki biror bobom shahanshoh oʻtgan, Balki vujudimda darvesh qoni bor. — A. Oripov, Yillar armoni

Huv tortadi xonaqohning darveshi. — Hasanxon

2. koʻchma Hech narsasi yoʻq, qashshoq, gado.

Zero, xalq shunday bir daryoyi azimki, u toshsa, uning mavjidan na shohning qasri, na darveshning kulbasi qolur. — Oybek, Navoiy

Koʻz ochib yumguncha, darveshning oldida anchagina tanga yigʻildi. — Yoshlik

3. koʻchma Hech narsa bilan ishi yoʻq, oʻtaketgan sodda va sipo odam.

Shoir qiziq xalqda, haqiqiy darvesh boʻladi. — Shukrullo, Saylanma

Tarki dunyo qilgan kishi.DERVİŞ

n dervish, Muslim holy man often associated with a religious order

dárwish

1. Derwisch m

2. Einsiedler m, Eremit m

русскийдервиш, отшельник, аскетанглийскийdervish, hermit, anchorite, recluseфранцузскийdervicheарабскийزَاهِدٌ (زُهَّادٌ), مُتَقَشِّفٌ, نَاسِكٌ (نُسَّاكٌ), دَرْوِيشٌ (دَرَاوِيشُ)