дармонсизланмоқ

фл. Куч-қуввати кетиб, ҳолдан тоймоқ; кучсизланмоқ.

Ўзининг ҳам оёқ-қўллари боятдан бери дармонсизланиб, ғайришуурий тарзда титраётганини шу асно пайқаб қолди. — Ёшлик

Ер ҳам чарчайди, тупроқ қатламидаги ўғитлар камайиб, дармонсизланади. — Газетадан

ослабевать, чувствовать упадок сил

в lose one's strength

dármansızlanıw