дарбадар

сфт. 1. Муҳтожлик туфайли эшикма-эшик юрувчи; (мажбурият орқасида ёки жаҳонгашталик мақсади билан) ўзга элларда ғурбатда кезувчи; овора, сарсону саргардон.

Дарбадар одам. Дарбадар кезмоқ (юрмоқ).

Ахир, полвон шу одам касридан неча йил дарбадар кезди. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар

Унинг офтоб ва шамолдан қорайган юзи дарбадар ҳаёт кечирганидан далолат бериб туради. — М. Осим, Карвон ёʻлларида

2. кўчма Бетартиб ҳаракат қилувчи; беқарор.

О, сен, дарбадар дарё, Бунчалар вазминсану бунчалар қув, ўжарсан! — А. Орипов

Эшикма-эшик юрувчи; ўзга элларда ғурбатда кезувчи.DERBEDER

1. н wanderer, runaway, tramp, vagrant

• дарбадар бодмоқ wander

2. а homeless, shelterless, beggarly, destitute, indigent

• дарбадарюрмоқ wander, stray

1. dárbadar, gezende, qańǵıbas

2. авıс. turaqsız, tıyanaqsız

Wanderer m, Landstreicher m, Fechtbruder m, Stromer m

русчаскиталец, бродяга, странникинглизчаwanderer, tramp, vagrant, hoboфрансузчаvagabondарабчаشَرِيدٌ, جَوَّابٌ, دَوَّارٌ, أَفَّاقٌ