darbadar

sft. 1. Muhtojlik tufayli eshikma-eshik yuruvchi; (majburiyat orqasida yoki jahongashtalik maqsadi bilan) oʻzga ellarda gʻurbatda kezuvchi; ovora, sarsonu sargardon.

Darbadar odam. Darbadar kezmoq (yurmoq).

Axir, polvon shu odam kasridan necha yil darbadar kezdi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar

Uning oftob va shamoldan qoraygan yuzi darbadar hayot kechirganidan dalolat berib turadi. — M. Osim, Karvon yoʻllarida

2. koʻchma Betartib harakat qiluvchi; beqaror.

O, sen, darbadar daryo, Bunchalar vazminsanu bunchalar quv, oʻjarsan! — A. Oripov

Eshikma-eshik yuruvchi; oʻzga ellarda gʻurbatda kezuvchi.DERBEDER

1. n wanderer, runaway, tramp, vagrant

• darbadar bodmoq wander

2. a homeless, shelterless, beggarly, destitute, indigent

• darbadaryurmoq wander, stray

1. dárbadar, gezende, qańǵıbas

2. awıs. turaqsız, tıyanaqsız

Wanderer m, Landstreicher m, Fechtbruder m, Stromer m

русскийскиталец, бродяга, странниканглийскийwanderer, tramp, vagrant, hoboфранцузскийvagabondарабскийشَرِيدٌ, جَوَّابٌ, دَوَّارٌ, أَفَّاقٌ