данғ
dangʻданғ
- данғ қотмоқ 1. Қўрқув ёки ҳайратдан эс-ҳушини ёʻқотиб қотиб қолмоқ. Жуман билан Сангин иш кийимида, юз берган воқеани ҳали ҳам англаб етмагандай, данғ қотиб турар эдилар. — А. Мухтор, Туғилиш;Бола гоҳ у ишга, гоҳ бу ишга югурар, кечалари ҳолдан тойиб, ҳориб, данғ қотиб ухлар эди. — М. Исмоилий, Фарғона т