dangʻ
данғdangʻ
- dangʻ qotmoq 1. Qoʻrquv yoki hayratdan es-hushini yoʻqotib qotib qolmoq. Juman bilan Sangin ish kiyimida, yuz bergan voqeani hali ham anglab yetmaganday, dangʻ qotib turar edilar. — A. Muxtor, Tugʻilish;Bola goh u ishga, goh bu ishga yugurar, kechalari holdan toyib, horib, dangʻ qotib uxlar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona t