damlamoq

fl. 1. Biror narsaning ichiga havo, gaz yubormoq; havo, gaz bilan toʻldirmoq.

Mashina ballonini damlamoq.

u [Sultonqul] oriq qoʻylarni olib, uyida yashirincha oʻsha qoʻyning orqa oyogʻidan teshib, velosiped nasosi bilan damlab, tarang qilib, xotiniga yetaklatib borib, boʻrdoqi deb sotar ekan. — S. Abdulla, ʼ Soyalar

2. Oshqozon yoki ichakda ovqat hazm boʻlish jarayonida yel, gaz toʻplanmoq.

Qombaynga ilinmagan boshoqlarni mollar yeb, suv ichib, koʻpi damlab nobud boʻlib ketdi. — S. Nurov, Narvoy

Yoʻq, qornim unchalik damlamaydi. Ha, gohi-gohida. — N. Aminov, Qaltis harakat

3. Hovuri chiqmaydigan qilib bekitib, past olovda oʻz bugʻida pishirmoq, yetiltirmoq.

Palov damlamoq. Choy damlamoq.

Peshindan kechga qolmang. Men oshni damlab, sizni kutib oʻtiraman. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Nusratbek choy damlab kelib, choynakni stolning bir chetiga qoʻydi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi

Kunning oʻrtalariga borib, kampirning oʻzi yaxshilab osh damladi. — Mirmuhsin, Umid

4. Boʻgʻmoq, toʻsmoq.

Suv(ni) damlamoq.

Gʻoʻzaning egatidan suvni tortib, paxtani damlab qoʻyishgan shu kunlarda Bek akaning ayoli uyida betob yotgan Xosiyat xolaning oldida boʻldi. — S. Nurov, Narvoy