даҳана

1. қ.х. Экинга сув қўйиш учун қилинган ўйиқ жой; ариқча бошланган жой.

Сафарбаров беихтиёр, гўё пахтазорга ўт кетгандек, даҳанадан даҳанага, уватдан уватга югурди. — И. Раҳим, Зангори кема капитани

Ҳар бир бригада уч-тўрт даҳанадан сув ичарди. — С. Кароматов, Сўнгги бархан

2. Сув ўтадиган қисқа, тор ўзан.

Қўш-чинордан бир ярим километр юқорида бири юз эллик, иккинчиси яқин юз қадам келадиган иккита даҳана бўлиб, тошқин суви шу ерлардан ўтар экан. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Хайриби ирим-сиримга бориб, тегирмоннинг сув айланиб тушадиган даҳанасидаги катта қора тол остига чироқ ёқиб келди. — Д. Нурий, Осмон устуни

3. айн. Даҳан 3.

Айвон даҳанаси. Уй даҳанаси.

Чойхона кўчанинг шундай даҳанасида, катта ҳовузнинг бўйида эди. — Ў. Умарбеков, Севгим, севгилим

Ҳожи бобо чарчаган кишилардай уҳ тортиб, супа даҳанасига ўтирди. — Ғ. Ғулом, Шум бола

4. Даранинг бошланиш жойи; дара оғзи.

5. махс. Пичоқ қинининг оғзи.

н 1. opened side (of smth.)

2. outskirts (of a village)