dahana

1. q.x. Ekinga suv qoʻyish uchun qilingan oʻyiq joy; ariqcha boshlangan joy.

Safarbarov beixtiyor, goʻyo paxtazorga oʻt ketgandek, dahanadan dahanaga, uvatdan uvatga yugurdi. — I. Rahim, Zangori kema kapitani

Har bir brigada uch-toʻrt dahanadan suv ichardi. — S. Karomatov, Soʻnggi barxan

2. Suv oʻtadigan qisqa, tor oʻzan.

Qoʻsh-chinordan bir yarim kilometr yuqorida biri yuz ellik, ikkinchisi yaqin yuz qadam keladigan ikkita dahana boʻlib, toshqin suvi shu yerlardan oʻtar ekan. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Xayribi irim-sirimga borib, tegirmonning suv aylanib tushadigan dahanasidagi katta qora tol ostiga chiroq yoqib keldi. — D. Nuriy, Osmon ustuni

3. ayn. Dahan 3.

Ayvon dahanasi. Uy dahanasi.

Choyxona koʻchaning shunday dahanasida, katta hovuzning boʻyida edi. — Oʻ. Umarbekov, Sevgim, sevgilim

Hoji bobo charchagan kishilarday uh tortib, supa dahanasiga oʻtirdi. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola

4. Daraning boshlanish joyi; dara ogʻzi.

5. maxs. Pichoq qinining ogʻzi.

n 1. opened side (of smth.)

2. outskirts (of a village)