dagʻdagʻa

ot 1. Vahima yoki shovqin solib qilingan doʻq, poʻpisa.

Miltiq koʻtargan bilan ovchi boʻlmas, Dagʻdagʻa solgan bilan dovchi boʻlmas. — Maqol

Latofat Roʻziyevning ovozidagi dagʻdagʻani endi payqaganday, seskanib ketdi. — Oʻ. Hoshimov, Bir tomchi shudring

2. Qoʻrqitish uchun koʻtarilgan janjal, nizo.

Biz bu dagʻdagʻalarni oʻrtadan koʻtarishga harakat qilurmiz. — Oybek, Navoiy

Mahallada hammaga dagʻdagʻa qilib oʻrgangan Fotima zakonchi degan nom ham chiqargan edi. — Mirmuhsin, Umid

3. Shovqin-suron, ovoza; dabdaba.

Uch yuz odami bilan saltanati dagʻdagʻasi yerni titratib, joʻnab ketdi. — Yusuf va Ahmad

Bu ham xonlik davrini surib, podsholik dagʻdagʻasini qilib, necha yil, necha oy oʻtdi. — Murodxon

4. kam qoʻll. Tashvish, bezovtalik, urinish.

Shaharning shoirlari qofiya dagʻdagʻasi bilan ogʻriydilar. — Oybek, Navoiy

5. koʻchma Xavf solish, tugʻdirish.

Koʻp oʻtmay qoramtir bulutlar koʻk yuzida dagʻdagʻa qila boshladi. — Mirmuhsin, Umid

Vaqt yarim kechadan oʻtganda, havoning dagʻdagʻasi zoʻraydi. — Y. Muqimov, Matonatli kishilar